Crisp new designs

Galerie Pinsart
Brugge, Genthof 21

25 mei - 23 juni 2013


tekst van de inleiding van Johan Debruyne

PoŰzie ge´nspireerd door CND

recensie door Johan Debruyne in H ART nr. 112


terug naar overzicht









 


--

Crisp new designs


solotentoonstelling


In zijn nieuwe reeks schilderijen ‘Crisp new designs’ (2012-2013) trekt Johan Lingier consequent de lijn door die ingezet was met zijn vorige solotentoonstelling ‘Reti(t)led’ (Pinsart, 2011). De toen nog letterlijk doorschemerende figuratie is sindsdien volledig verdwenen en het nieuwe werk kiest resoluut voor het ruimtelijk en schilderkunstig onderzoek.
De titel verwijst enerzijds naar de evolutie in het werk van Johan Lingier dat voortdurend nieuwe wegen zoekt, zij het steeds vanuit een constante conceptuele onderstroom. Anderzijds refereert de titel  inhoudelijk naar de vraagstelling die aan de basis ligt van deze reeks werken, namelijk hoe ruimte werkt, gepercipieerd en vooral uiteindelijk vorm gegeven wordt. Het vierkant, als oervorm, is een centraal element in de nieuwe schilderijen. Ze zijn mede het resultaat van de kruisbestuivingen met andere projecten van de kunstenaar, met name zijn installaties (Oostende, Roeselare) en ‘tiGels’, een sociaal, heemkundig en artistiek project rond tegels in Gistel.
De titel, geleend uit de tekst van een song op het laatste album van Magazine (No Thyself, 2011), is overigens niet van enige ironie gespeend.

De schilderijen van de tentoonstelling (24)



Crisp new designs, olie/doek, 200 x 300 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 80 x 60 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 150 x 100 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 100 x 100 cm, 2012

[top]


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012

[top]



zonder titel, olie/doek, 60 x 90 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012

[top]


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012


zonder titel, olie/doek, 40x 40 cm, 2012

[top]


zonder titel, olie/doek, 100 x 100 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 150 x 100 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 60 x 80 cm, 2013


[top]



zonder titel, olie/doek, 40 x 40 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 40 x 40 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 40 x 40 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 40 x 40 cm, 2013

[top]


zonder titel, olie/doek, 100 x 100 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 40 x 40 cm, 2013


zonder titel, olie/doek, 40 x 40 cm, 2013

[top]


Nooit overschrijdt de renner die wint
de eindstreep
de armen moedeloos langs het lijf
ingetogen
langer dan een wijle
ÚÚn met wie hem is ontvallen.
Meters voor de witte streep
priemt een vinger in het zwerk.
Uitgeput kiest het geheven hoofd
dezelfde richting.
Is er dan toch een hemel?
“Goeie benen vandaag”.
Berg en dal en onweer overwonnen.
Maar de natuur is van streek en
haar wraak wordt genegeerd:
het is mei.
Het Zuiden verzuipt.
Voor empathie zijn er slechts luttele seconden.
Microfoons binnen mondbereik en
wat wenkt is de monotonie.
Woordenbrij.
De orde van de dag laat niet met zich sollen.
Kijk niet naar de grond.
Daaronder woekert het verleden.
Als de wolken zijn verdwenen
omarmt het blauw de aarde.

JOHAN DEBRUYNE, ge´nspireerd door de tentoonstelling “Crisp new designs” van Johan Lingier
Brugge, mei 2013


[top]


Marcus Cumberlege, een Engelse dichter die in Brugge leeft en werkt, schreef dit gedicht naar aanleiding van de tentoonstelling. Hij stond er op volgend commentaar aan het gedicht toe te voegen:

"Dit is een hommage aan Johan L., een opwelling van bewondering in mijn eigen taal, de taal van de poŰzie. "Dichter-vlinders op de motorweg" (Hoofdweg)"
Marcus Cumberlege


CRISP NEW DESIGNS


Johan Lingier in Galerie Pinsart

Who must I please, the public or myself?

“Tell me, where is Fancy bred,
 In the heart or in the head?”


Three quarters of a painting.
Three quarters of a poem.
Three quarters of a word.

WHIRR!

The mechanism moves into action
to the hum of a soft jazz piano.

W.O.R.

What Other Reason
for painting pictures on walls
than wanting to waltz in the sky?

His T-shirts are mostly duck-egg blue.

Can an abstract painting in the fall
make you think of anything at all?

I find myself gradually vanishing
into a Zen trance, a sacred Sufi dance,
as the light-hearted brushwork shapes
spin round the Cubist gallery.

Winter darkness spoiled the opening night.
Only the glasses in our hands took flight.

The artist now sits opposite me
drinking coffee, as I write about his work.
A woman I don't know is talking to him.
We're introduced. I smile, happy to exist.

A certain cerebral celebration,
the exultation/exaltation of a single line
slashed in thick black paint across a canvas
like a funeral tie down a civil servant's shirt.

Johan's productions have to be small enough
to get through his studio door.
We are practical people.
I haven't said much, but I could say more.

Marcus Cumberlege, Bruges, June 2013


[top]